Wspomnienia z Kazachstanu

sob, Wrzesień 17, 2016
- Publikacje -

Wspomnienia z Kazachstanu bł. ks. Władysława Bukowińskiego, po blisko 37 latach znów trafiają do rąk czytelnika. Autorem wspomnień jest polski kapłan, którego władze sowieckie zesłały do łagru w Kazachstanie w 1940 r. Po amnestii postanowił postać przy wiernych i pełnić w ukryciu posługę kapłańską. Jest to jego osobistą relacją z nielegalnej pracy duszpasterskiej w skrajnie trudnych warunkach ateistycznego reżimu sowieckiego.

 

11 września br. ks. Bukowiński został wyniesiony na ołtarze podczas uroczystej Mszy Św. w Karagandzie w Kazachstanie.

 

Partnerem publikacji są Fundacja PKO oraz Fundacja PZU.

Wspomnienia z Kazachstanu

Wspomnienia z Kazachstanu ks. Bukowińskiego to pierwsza książka wydana przez Editions Spotkania w 1979 roku na emigracji w Paryżu. Maszynopis został przekazany w 1978 r. Piotrowi Jeglińskiemu przez św. Jana Pawła II.

 

W Warszawie promocja książki odbędzie się 21 września o 18-stej we Wspólnocie Polskiej na Krakowskim Przedmieściu 64.

 

Poniżej życiorys błogosławionego:

 

Ks. Bukowiński urodził się w 1904 r. w Berdyczowie na Ukrainie. Powołanie do kapłaństwa Władysław Bukowiński odkrył podczas studiów prawniczych, jakie odbywał na Uniwersytecie jagiellońskim w Krakowie w latach 1921-1925. Lata studiów wypełniała mu również intensywna działalność w Akademickim Kole Kresowym, organizacji skupiającej studentów przybyłych z Kresów Wschodnich Polski. Działalność ta obejmowała – poza samokształceniem – daleko idącą pomoc dla ubogiej młodzieży. W 1926 r. podjął studia w Krakowskim Seminarium Duchownym zakończone uzyskaniem święceń kapłańskich w 1931 r. W latach 1931-1936 pracował jako wikary w parafiach na terenie archidiecezji krakowskiej, w Rabce i w Suchej Beskidzkiej, oraz jako katecheta w gimnazjum i szkole powszechnej. W 1936 r. wyjechał na własną prośbę na Wołyń, tereny znajdujące się na Kresach Wschodnich Polski. Tam prowadził działalność duszpasterską i społeczną oraz wykładał w seminarium duchownym w Łucku. We wrześniu 1939 r. objął funkcję proboszcza katedry łuckiej.

 

17 września 1939 r. Rosja Sowiecka zagarnęła Kresy Wschodnie Polski, prowadzącej w tym czasie wojnę obronną z Niemcami. Pod okupacją sowiecką znalazły się ogromne terytoria Polski, w tym i Łuck. Ks. Bukowiński włączył się w niesienie szerokiej pomocy Polakom, przeznaczonym przez Sowietów do masowej deportacji na Wschód – na Syberię i do Kazachstanu. Aresztowany w sierpniu 1940 r. cudem uniknął śmierci podczas rozstrzeliwania więźniów przez Sowietów, którzy ewakuowali się z tych terenów zaraz po ataku Niemiec na Związek Sowiecki 22 czerwca tego roku.

 

Podczas okupacji niemieckiej pełnił w dalszym ciągu posługę proboszcza katedry oraz niósł szeroką pomoc potrzebującym, w tym ludności żydowskiej zagrożonej eksterminacją ze strony Niemców. Po ponownym zajęciu tych terenów przez Sowietów został po raz drugi aresztowany w styczniu 1945 r. i osadzony w więzieniu w Kijowie. Uznany za agenta Watykanu i za wroga Rosji Sowieckiej został skazany na 10 lat łagru, karnego obozu pracy przymusowej w sowieckim systemie obozów koncentracyjnych GUŁag.

 

Pierwsze cztery lata łagru ks. Bukowiński spędził w obozie Bakał w obwodzie czelabińskim, gdzie pracował przy wyrębie lasów i kopaniu rowów. W 1950 r. został przeniesiony do kopalni miedzi w Dżezkazganie, gdzie pracował pod ziemią w bardzo trudnych warunkach aż do zwolnienia w 1954 r. Po zwolnieniu z łagru został zesłany na pobyt przymusowy w Karagandzie, gdzie pracował m.in. na budowie. W czasie pobytu w łagrach, jak też po przyjeździe do Karagandy prowadził nielegalną działalność duszpasterską.

 

W czerwcu 1955 r. ks. Bukowiński zrezygnował z możliwości repatriacji do Polski i przyjął dobrowolnie obywatelstwo sowieckie nie chcąc opuścić żyjących w Kazachstanie wiernych katolickich: Polaków i Niemców. Był pierwszym po II wojnie światowej księdzem katolickim w Karagandzie. Odbył osiem wypraw misyjnych do innych regionów Kazachstanu oraz do Tadżykistanu, podczas których chrzcił, przygotowywał do I Komunii, udzielał ślubów i odprawiał Msze.

 

Za prowadzoną nielegalną działalność duszpasterską został aresztowany i skazany w 1959 r. na trzy lata łagru. Zesłany został do obozu w Czunie w obwodzie irkuckim, a następnie przeniesiony do specjalnego obozu dla uwięzionych ze względów religijnych w Sosnówce w Kraju Mordowskim.

 

Trzykrotnie odwiedził Polskę, a podczas pobytu w 1969 r. napisał na prośbę metropolity krakowskiego kardynała Karola Wojtyły, późniejszego św. Jana Pawła II, Wspomnienia z Kazachstanu, będące jego osobistą relacją z nielegalnej pracy duszpasterskiej w skrajnie trudnych warunkach ateistycznego reżimu sowieckiego.

 

Ks. Bukowiński zmarł w Karagandzie w 1974 r. w opinii świętości. W 2006 r. rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny.

Wspomnienia z Kazachstanu okładka

Udostępnij:
Publikacje

Seria Powrót pisarzy

czw, Grudzień 14, 2017
Publikacje

Tadeusz Wittlin, W tawernie „Pod Białym Koniem”

śr, Grudzień 13, 2017
Publikacje

Józef Łobodowski, Rachunek sumienia

wt, Grudzień 12, 2017
Publikacje

Kajetan Morawski, Tamten brzeg

pon, Grudzień 11, 2017
Publikacje

Julian Kulski

pt, Lipiec 21, 2017
Publikacje

Kapelan Armii Andersa

pt, Lipiec 21, 2017
Publikacje

Wspomnienia Carla Gustafa Mannerheima

pt, Lipiec 21, 2017
Publikacje

Polowania u Potockich. Łańcut i Antoniny

pon, Kwiecień 10, 2017
Publikacje

Wierni przysiędze. Dramat żołnierzy Armii Andersa

pon, Marzec 21, 2016
Publikacje

Karol Kurpiński i romantyczna Europa

nie, Luty 7, 2016